Adviser vs. advisor

Iemand die schri­jft noem je in het Engels een writer, van het werk­wo­ord to write. En van het werk­wo­ord to trans­late kun je het woord trans­la­tor mak­en. In het ene geval kies je dus voor de uit­gang -er en in het andere geval voor -or.

Maar hoe zit het dan met to advise? Wat maak je daar­van – advis­er of advi­sor?

Waar hebben we het over?

Als er van een woord twee gang­bare spellin­gen zijn, is een daar­van vaak duidelijk de oud­ere. Soms is die alter­natieve schri­jfwi­jze dan gebaseerd op een ander, ver­want woord.

Betekenis en gebruik

• Een advis­er is een adviseur.
• Een advi­sor is een adviseur.

Is er dan echt hele­maal geen ver­schil in beteke­nis tussen bei­de woor­den? Nee, ze zijn hele­maal syn­on­iem; het is alleen een ver­schil van spelling.

Voorbeelden

• The Prime Min­is­ter is meet­ing with her advis­ers.
• Every CEO needs a good team of advi­sors.

Even opletten

Je kunt naar believen kiezen tussen bei­de spellin­gen – maar niet helemaal.

In de meeste Engelssprek­ende lan­den is advis­er de meest gebruik­te vorm. Maar in de Verenigde Stat­en en Cana­da is die voor­sprong een stuk klein­er dan in de rest van de wereld. Dus als je de voorkeur geeft aan Brits-Engels (of als dat de huis­sti­jl is van je bedri­jf of merk), dan kun je beter kiezen voor advis­er.

In alle gevallen geldt: kies je in een tekst of doc­u­ment voor een van bei­de spellin­gen, gebruik die dan con­se­quent, door de hele tekst heen.

Weetje

De spellingsvari­ant advi­sor is eigen­lijk pas in de 20e eeuw in gebruik ger­aakt, met een snelle groei in pop­u­lar­iteit na pak­weg 1950. De vorm advis­er gaat hele­maal terug tot de vroege 17 eeuw en is dus zek­er 300 jaar ouder.

Het bijvoeglijk naam­wo­ord dat bij deze term hoort is advi­so­ry. Het kan zijn dat de o in dat woord de spelling van advi­sor beïn­vloed heeft.