Taalterm van de week: Strofe

De taal­term van deze week, strofe, heeft zijn zaak­jes goed voor elka­ar. Hij beheert zijn eigen volk­s­tu­in­t­je, net­jes in de rij met de andere tuinen. Maar hij zet er wel een net hek­je omheen – want je moet goed kun­nen zien waar de tuin van de buren eindigt en die van hem begint.

Lees verder Taal­term van de week: Strofe

Taalterm van de week: Kwatrijn

De taal­term van deze week, kwa­tri­jn, houdt zich graag aan de regels. Als je iets pri­ma met zijn tweeën of drieën kunt tillen, zegt hij: ‘Nee, we moeten per se met zijn vieren doen’. Maar dan is het ook meteen klaar, want voor vijf of meer heeft hij geen ruimte. Dan haalt hij liev­er een van zijn broers erbij en laat die de vol­gende vracht dra­gen – ook weer met zijn vieren, natu­urlijk.

Lees verder Taal­term van de week: Kwa­tri­jn

Taalterm van de week: Octaaf

De taal­term van deze week, octaaf, is graag als eerste aan de beurt. Uit de start­blokken komen is zijn spe­cialiteit. Maar veel geduld heeft hij niet, want ruim voor het einde geeft hij het stok­je al over. “Maak jij het maar af,” zegt hij dan, en gaat meteen weer begin­nen aan een nieuw project.

Lees verder Taal­term van de week: Octaaf

Taalterm van de week: Eindklankverstemlozing

De taal­term van deze week, eind­klankver­stem­loz­ing, gelooft niet zo in com­fort zones. Vari­atie maakt de din­gen alleen maar leuk­er, vin­dt hij. Zek­er aan het eind, als je denkt dat je weet hoe het afloopt, draait hij de boel graag op zijn kop.

Lees verder Taal­term van de week: Eind­klankver­stem­loz­ing

Taalterm van de week: Stemloos

De taal­term van deze week, stem­loos, houdt zich het lief­st een beet­je stil. Niet helemáál stil natu­urlijk, want dan had je net zo goed niks kun­nen zeggen. Maar een beet­je beschei­den­heid siert de mens, vin­dt hij. Soms hoor je hem “Ssst…” zeggen als het te druk wordt, of juist “Pst!” als hij aan­dacht wil.

Lees verder Taal­term van de week: Stem­loos

Taalterm van de week: Anticlimax

De taal­term van deze week, anti­cli­max, is hoeft niet per se bove­naan de lad­der te staan. Sterk­er nog, veel liev­er neemt hij langza­am stap­jes om steeds een toon­t­je lager te spe­len. Maar soms stru­ikelt hij, en dan komt hij ineens met een smak tot stil­stand. Op de grond, dat dan weer wel.

Lees verder Taal­term van de week: Anti­cli­max