TVDW: Interpunct

De taal­term van deze week, inter­punct, heeft een wiskun­de­knobbel. Maar in tal­en­land houdt hij graag din­gen uit elka­ar die niet samen horen. Want er moet toch orde zijn, wil je je goed ver­staan­baar kun­nen mak­en.

Definitie

Een inter­punct (·) is een leesteken dat eruitzi­et als een punt die zweeft op de mid­den­hoogte van de let­ters in een tekst.

Dit leesteken heet ook wel hoge punt, halfhoge punt of zwevende punt.

In de gemid­delde Ned­er­landse tekst zul je niet snel een inter­punct tegenkomen. Hij wordt bijvoor­beeld soms gebruikt om in een woord aan te geven waar je het afbreken kunt. Maar in het Lati­jn deed hij dienst als spatie, om woor­den van elka­ar te schei­den.

Voorbeelden

  • Houd bij het afbreken van het woord ‘inter­punc­tie’ de vol­gende opties aan: in·ter·punc·tie.
  • VENI·VIDI·VICI

Etymologie

De naam van dit leesteken betekent let­ter­lijk “tussen­punt”:

  • inter- (tussen) + punct (punt)

Het is dus een punt die niet dient om zin­nen af te sluiten, zoals de gewone punt (.), maar om taalele­menten van elka­ar te schei­den.

Weetje

De inter­punct is min of meer iden­tiek aan de ver­menigvuldig­ingspunt die je in wiskundi­ge berekenin­gen kunt gebruiken in plaats van het maal-teken of kruis­je (×).

  • 6 · 4 = 24
  • 1 · 2 · 3 · 4 · 5 = 120