De betekenis van cijfers

Bij taal denk je niet meteen aan cijfers, en dat is ook niet echt ver­baz­ing­wekkend. Al op de basiss­chool heb je snel door dat er kinderen zijn die goed zijn in “reke­nen” en anderen die goed zijn in “taal”.

Op de mid­del­bare school gaan die vakken wiskunde en Ned­er­lands het­en, maar ze bli­jven totaal andere werelden weer­spiege­len: vind maar eens iemand die uit­blinkt in alle­bei. Kor­tom, je hebt bèta’s en je hebt alfa’s, and nev­er the twain shall meet.

Lees verder De beteke­nis van cijfers

M.b.t. ANFSCD e.a.

Er zijn van die verbindende uit­drukkin­gen die je met enige regel­maat tegenkomt in brieven, rap­porten, memo’s en andere tek­sten. Uit­drukkin­gen zoals “met betrekking tot”, “ten beho­eve van”, “in tegen­stelling tot” en “in plaats van”.

Als deze woord­com­bi­naties vaak geschreven wor­den, betekent dat ook dat je ze vaak leest, en dat kost tijd. Veel schri­jvers willen je die moeite besparen en mak­en daarom graag gebruik van afko­rtin­gen zoals m.b.t., t.b.v., i.t.t. en i.p.v. Maar is dat echt zo slim als het lijkt?

Lees verder M.b.t. ANFSCD e.a.

De ene lijst is de andere niet

Schilder­i­jen en dak­goten. Foto’s, ook. Voor alle drie geldt: daar kun je een lijst omheen doen. Dat is nut­tig en hand­ig en het kan boven­di­en heel mooi zijn. Maar nog leuk­er is het om ideeën in een lijst te stop­pen.

Die ziet er dan iets anders uit dan een gootli­jst of een fotoli­jst, natu­urlijk. Zo’n ideeën­li­jst is vrij plat, is meestal zwart op een witte onder­grond, en heeft vaak van die fijne bol­let­jes tegen de link­erkantli­jn (“bul­lets” in goed Ned­eren­gels) om het lezen te verge­makke­lijken.

Lees verder De ene lijst is de andere niet

De leukste letters van het alfabet

Van alle let­ters in het alfa­bet zijn de c en de x wel mijn favori­eten. Het zijn under­dogs: ze zijn eigen­lijk over­bod­ig voor de uit­spraak van het Ned­er­lands. De klanken die ze verte­gen­wo­ordi­gen kun­nen immers ook met de let­ters k en s gemaakt wor­den.

Als de spelling een uit­slui­tend func­tionele aan­gele­gen­heid was, dan zouden deze let­ters gedoemd zijn ten onder te gaan. Gelukkig houden we van de woor­den zoals we ze ken­nen. En gelukkig hebben we ook oog voor de afkomst, de ety­molo­gie van woor­den.

Lees verder De leuk­ste let­ters van het alfa­bet

Het ene streepje is het andere niet

In de meeste tek­sten kom je hem wel ergens tegen, zo’n klein hor­i­zon­taal streep­je dat zweeft op ongeveer de helft van de hoogte van de let­ters. Veel taal- en spelling­gid­sen hebben het over “het liggend streep­je”.

Maar kun je echt spreken van het streep­je? Eigen­lijk zijn het er drie. Sterk­er nog, eigen­lijk zijn het er vier. Of, als je heel pre­cies wilt zijn, vijf. Nee, wacht, er is nog een zes­de. Hoe zit dat?

Lees verder Het ene streep­je is het andere niet

Dubbelepunt of puntkomma?

Leestekens bestaan alleen in geschreven taal, en hun gebruik heet offi­cieel inter­punc­tie. De enige manier waarop je leestekens kunt uit­spreken, is door hun naam hardop te zeggen. Kom­ma. Gedacht­estreep­je. Uitroepteken. Apos­trof. En zo kun je nog wel even door­gaan, want de fam­i­lie Leesteken is behoor­lijk groot.

Twee fam­i­liele­den liggen de laat­ste tijd een beet­je met elka­ar in de clinch. En dat komt alleen maar omdat veel mensen de ver­keerde vraag aan het stellen zijn.

Die vraag is deze: “Moet ik hier een dubbelepunt of een pun­tkom­ma gebruiken?”

Lees verder Dubbelepunt of pun­tkom­ma?