Diagram Prize 2018: de vreemdste boektitel van het jaar

Een van de leuk­ste boeken­pri­jzen is elk jaar weer de Dia­gram Prize. Deze speelse award bekroont het boek met de vreemd­ste titel. Eerder keken we hier en hier al naar de win­naars van 2015 (Strangers Have The Best Can­dy), 2016 (Too Naked For the Nazis) en 2017 (The Com­muter Pig Keep­er: A Com­pre­hen­sive Guide to Keep­ing Pigs when Time is your Most Pre­cious Com­mod­i­ty).

Vorig jaar is de uitreik­ing ken­nelijk aan mijn aan­dacht ont­glipt, want we hebben er hier geen aan­dacht aan besteed. Dus hier alsnog: wie heeft de Dia­gram Prize voor 2018 gewon­nen?

Lees verder Dia­gram Prize 2018: de vreemd­ste boek­ti­tel van het jaar

De openingszin van het allerslechtste boek

Onlangs hoorde ik voor het eerst over een “lit­eraire” pri­js zon­der weer­ga: de Bul­w­er-Lyt­ton Fic­tion Con­test of BLFC. Wat wordt hier bekroond – het beste boek van het jaar? De mooiste romance, de span­nend­ste thriller, het meest hilar­ische komis­che ver­haal? Neen, niets van dat alles. Om de BLFC te win­nen moet je heel iets anders pro­duc­eren: de open­ingszin van het aller­slecht­ste boek aller tij­den.

Lees verder De open­ingszin van het aller­slecht­ste boek

De geest van de gebatikte modetaal

Mensen mak­en foto’s en video’s van hun kinderen, van de hond of kat, van vrien­den en fam­i­liele­den, van mooie plek­jes op vakantie, van een vlin­der of een vlieg­tu­ig, zelfs van hun nieuwe auto… Noem maar op.

Het merk­waardi­ge is dat als je die foto’s veel lat­er terugzi­et, het vaak juist andere din­gen zijn die opvallen. Din­gen die onbe­doeld of onbe­wust zijn vast­gelegd, samen met de eigen­lijke aan­lei­d­ing voor de foto – zeg, de eerste glim­lach van kleine Sanne of Daan. Want wat heeft tante Ger­da een afgri­jselijke jurk aan! Moet je dat zien, dat ruit­jes­pa­troon, het is net een tafel­lak­en. En die bril van Cees! Godz­i­j­dank heeft hij nu con­tactlen­zen. Wat een ver­schrikke­lijk behang was dat, zeg, hoe hebben we dat ooit kun­nen uitkiezen, toen?

Lees verder De geest van de gebatik­te mod­e­taal

Een lading van stier

Het zijn van die din­gen die horen bij opgroeien in Ned­er­land. Je gaat eens naar Maduro­dam, je leest Jip en Jan­neke, je eet bloemkool. Op dezelfde manier komt iedereen onver­mi­jdelijk allez votre cor­ri­dor tegen.

Het duurt een paar sec­on­den en dan valt het kwart­je. Ha ha, ga je gang op zijn Frans. Leuk. Als iedereen het daarmee nou meteen zou afleren, dan was er niets aan de hand, maar nee. No such luck.

Lees verder Een lad­ing van sti­er