TVDW: Schreef

De taalterm van deze week, schreef, houdt wel van een beetje franje. Het leven is van zichzelf een tikkie saai, vindt hij, dus waarom zou je het niet versieren met wat extra toeters en bellen? Want gewoon is maar gewoon.

Definitie

Een schreef is, in sommige lettertypes, een klein streepje aan het einde van de lijnen van de letters.

In het Engels heet een schreef een serif, en je komt dat woord dan ook vaak tegen in de namen van lettertypes om aan te geven dat ze een letter met schreef zijn, of juist zonder schreef: sans serif.

Voorbeelden

Hieronder zie je het woord TAAL in een schreefloos lettertype (Arial) en daaronder in een lettertype met schreef (Garamond).

De schreven zijn de kleine “uitstekende” lijntjes. Je ziet ze hieronder blauw gekleurd:

Etymologie

Het woord schreef is in deze betekenis een zelfstandig naamwoord, en is dus niet afgeleid van “schreef” als verleden tijd van het werkwoord schrijven. De herkomst van schreef is onzeker, maar het is waarschijnlijk een middeleeuws woord voor “streep” of “spleet”.

Weetje

Je vindt schreefletters al terug in de antieke oudheid, in Romeinse teksten die in steen gehouwen zijn. Maar de keuze voor een letter met schreef nam pas echt een vlucht aan het eind van de middeleeuwen, met de komst van de boekdrukkunst.

Tegenwoordig worden schreefletters vaak gebruikt bij langere stukken tekst, zoals in een boek of krant (of deze alinea), omdat het de leesbaarheid vergroot. In korte tekstjes zoals koppen en slogans (denk aan reclameposters) zie je juist vaak een schreefloze letter.

Bonus-weetje:
Als je weet dat een schreef een “streep” of lijn is, dan snap je ook meteen de uitdrukking “over de schreef gaan” (te ver gaan, iets doen wat niet mag). Je zou het op het eerste gezicht niet zeggen, maar eigenlijk is deze uitdrukking dus identiek aan de Engelse versie: to cross the line.

Wat vind jij?