Taalterm van de week: Papier

De taal­term van deze week, papi­er, is beschei­den en veelz­i­jdig. Hij heeft zelf niet zoveel te vertellen, maar helpt graag anderen die wel hun mening willen verkondi­gen. Of die een mooi gedicht hebben ver­zon­nen. Of die een prachtige teken­ing voor oma willen mak­en.

Definitie

Papi­er is een dun, licht mate­ri­aal om op te schri­jven of teke­nen, of om te bedrukken.

Meestal gebruikt men losse vellen papi­er, vaak in een ges­tandaardis­eerde maat. De vellen kun­nen eventueel ook gebon­den wor­den, bijvoor­beeld tot een boek.

Papi­er kan gemaakt wor­den van aller­lei grond­stof­fen – van hout, riet en bam­boe tot herge­bruik­te mate­ri­alen zoals oude kled­ing of zelfs oud papi­er.

Het woord papi­er kan in de meer­voudsvorm papieren ook ver­wi­jzen naar bepaalde (offi­ciële) doc­u­menten. In deze beteke­nis kun je ook de vorm papiert­je tegenkomen.

Voorbeelden

  • Heb je wat papi­er voor mij om op te schri­jven?
  • Schetspapi­er is vaak dikker dan print­erpapi­er.
  • Geef je me de papieren voor je belastin­gaangifte?
  • Hij kon zich niet iden­ti­fi­ceren, want hij had zijn papieren niet bij zich.
  • Pim is al ges­laagd. Hij moet alleen nog even zijn papiert­je ophalen.

Etymologie

Wij hebben de term geleend van het Franse papi­er, maar de bron ligt bij de soort­naam Cyper­ys papyrus: een Egyp­tis­che gras­soort die in de oud­heid gebruikt werd bij het mak­en van papyrusvellen. Het woord papi­er is dus ver­want aan papyrus.

Weetje

Papi­er is waarschi­jn­lijk voor het eerst in Chi­na ontwikkeld, in ieder geval in de vroege tweede eeuw van onze jaartelling. Maar er zijn ook aan­wi­jzin­gen de Chinezen al eerder met (voor­lop­ers van) papi­er werk­ten, miss­chien al in de late 3e eeuw v.Chr.

Bonus-weet­je
In de cat­e­gorie schri­jf­ma­te­ri­alen hebben we al eerder gekeken naar de taal­ter­men papyrus (duh) en palimpsest.

Wat vind jij?