Tja, je komt wel eens wat tegen bij het uitlaten van de hond. Zoals deze pikante poster, waarvan ik het merk en de afzender even voor me houd – vandaar die extra pixels. (We houden er bij Taaleidoscoop niet van om mensen voor taalfoutjes aan de schandpaal te nagelen.)
Kun je raden waarom dit mijn aandacht trok? Vast wel.
Was het dat weleens, als één woord; moet dat niet “wel eens” zijn? Nou nee, daar is niets mis mee.
Was het die ÉÉN, met accenten erbij? Ook niet. Constructies als “een van de eerste” en “een van deze” zijn tegenwoordig zonder accenten (want je kunt die niet verkeerd begrijpen), al mag je ook daar alsnog accenten plaatsen. Dus niks aan de hand. In dit geval kun je ook nog zeggen van het woord één een cijfer is – want: 1 van de 2 – en dan mogen de accenten sowieso.
Nee lieve mensen, het was toch écht, pun intended, dat woordje “FAKED”. Dat bestaat namelijk niet, net zo min als het woordje “komd” in mijn opschrift op de fake polaroid op deze pagina.
En wel om precies dezelfde reden: in beide gevallen hebben we een derde persoon enkelvoud in de tegenwoordige tijd te pakken. Hij streelt. Zij ademt (diep of anderszins). En ga zo maar door – een -t aan het eind, dat moet je onthouden.
Daarom is het ook dat komt, met die -t. Die zag je al van mijlenver aankomen, want “komd” ziet er ronduit raar uit. En, hooggewaardeerde taalvrienden, “faked” ziet er net zo raar uit, want ook daar hoort zo’n -t te staan.
Vijftig procent van de vrouwen faket het dus weleens (althans, volgende deze poster). Spreek uit: [feekt]. Het ziet er een beetje raar uit, dat klopt, want je brein wil er [fa-ket] van maken. Maar er zijn meer van dit soort importwoorden die in het Engels op een -e eindigen en waar dezelfde regel voor geldt. Denk aan:
- Hij datet een leuk meisje uit Halfweg.
- Zij racet naar hem toe op haar fiets.
- Hij liket elke foto die ze online deelt.
- Zij savet alle voicemailtjes die hij haar stuurt.
Maar of zij het wel eens heeft gefaket…? Sommige dingen moeten geheim blijven.
Geef een reactie