Soms loop je onverwacht tegen een pareltje aan. Zoiets als “de prijs voor de vreemdste boektitel” – wie had gedacht dat die echt zou bestaan?
Maar zowaar: vanaf 1978 looft het Britse vakweekblad voor uitgevers, The Bookseller, jaarlijks een prijs uit voor het Engelstalige boek met de meest bizarre titel: de Diagram Prize for Oddest Book Title of the Year.
Het is alweer meer dan een jaar geleden dat, na de terreuraanslag in Parijs op de redactie van het satirische weekblad Charlie Hebdo, de zin Je suis Charlie opdook. In de vorige Taaleidoscoop keken we al naar het woord meme – en dit korte zinnetje is een volbloedinternetmeme gebleken. “Je suis…” is niet meer weg te denken.
Deze slogan is ongeveer een uur na de aanslag bedacht en als zwart-grijs-wit woordmerk online gezet (op Twitter) door Joachim Roncin, een Franse kunstenaar en muziekjournalist. De naam Charlie Hebdo was toen volop in de media en Roncin moest denken aan een serie boeken die hij vaak met zijn zoon bekeek: Où est Charlie? Je kent misschien wel de heerlijke Waar is Wally? zoekboeken – dit is daar de Franse vertaling van. (Het Engelse origineel is Where’s Wally?) (meer…)
De grote jongens op het internet – Google, Facebook, Twitter en consorten – doen er alles aan om ons zo veel mogelijk dingen met elkaar te laten delen. Foto’s, berichten, filmpjes, updates, je kan het zo gek niet verzinnen. Hoe meer mensen in al die informatie geïnteresseerd zijn, hoe meer erop geklikt wordt; en hoe meer advertenties we zien tijdens al dat klikken, hoe meer de schatkisten van deze bedrijven uitpuilen met reclamecentjes.
Kortom: pakkende hapklare internetbrokjes zijn de smeerolie van de socialemediaeconomie. Er is een woord voor een pakkend hapklaar internetbrokje dat je vast wel eens hebt zien langskomen: meme. Maar waar komt dat woord vandaan?
(meer…)
Rond 1796 werd er in de Verenigde Staten een jongetje geboren dat de geschiedenis in zou gaan als een geduchte vechtersbaas, pionier in het Wilde Westen, revolutionair soldaat en naamgever van zowel een jachtmes als een rockster.
Hij werd nog geen 40 jaar oud, maar was al een levende legende ten tijde van zijn dood. Zijn naam was Bowie. James Bowie. Roepnaam Jim.
Lorem ipsum, daar gaat dit taalverhaal over. Als je aan die twee woorden genoeg hebt om te weten wat dat betekent, bravo! Voor de rest volgt eerst nog een kort aanloopje.
Als een tekst gepubliceerd wordt – of dat nou is als boek of website, als brochure of tijdschrift – krijgt hij bijna altijd een opmaak. Dat betekent dat iemand, los van de inhoud van de tekst, nagedacht heeft over hoe die tekst eruit moet zien. Vaak wordt die opmaak al voorbereid nog voordat de definitieve tekst beschikbaar is. Maar ja, wat vul je dan als designer in op de plaats waar die ontbrekende woorden nog moeten komen?
Het antwoord is: opvultekst. Dummytekst. Een serie woorden die het ontwerp eruit laten zien alsof de echte tekst er al is. Maar je moet natuurlijk niet vergeten om die tijdelijke tekst weer te verwijderen, en daarom gebruiken ontwerpers vaak nonsenstekst, zodat hij makkelijk te herkennen is.
Goed. “Lorem ipsum”, dat is zo’n serie nonsenswoorden. Hier zie je een voorbeeld, uit een sjabloon van een moderne tekstverwerker. De opmaak is helemaal kant en klaar, alleen de echte tekst ontbreekt nog.
(meer…)
In de tweede akte, tweede scène van William Shakespeares Romeo and Juliet vindt de fameuze balkonscène plaats. Juliet, van de familie Capulet, heeft haar hart verloren aan Romeo. Hoorde hij maar niet bij de verfoeide familie Montague, verzucht ze – dan zou hun geheime liefde niet gedoemd zijn.
“What’s in a name?” vraagt Juliet. Ik houd van jou, welke naam je ook hebt: “that which we call a rose / By any other name would smell as sweet”. En Romeo wil inderdaad zijn gehate naam afzweren: “Call me but love, and I’ll be new baptiz’d; / Henceforth I never will be Romeo.”
Welke naam je iets geeft is belangrijk, heel belangrijk. Dat zag je weer eens duidelijk in de nasleep van de verschrikkelijke aanslagen van afgelopen vrijdag in Parijs.
Het viel me direct op dat president Hollande in zijn toespraak naar de organisatie achter daders verwees als “Daesh”, en niet als “ISIS” of “Islamitische Staat”.
Waarom was dat?