Alleen hier!

Het duurt nu alweer een week of twee, drie. De gelukza­lige rust die me bevangt wan­neer ik de super­markt bij mij om de hoek tege­moet loop. Wat een gevoel van onbelem­merde vri­jheid: je kan zomaar naar bin­nen gaan!

Spaarbedelzone...?
Spaarbe­del­zone...?

Nee hoor, ik maak een geb­bet­je. Maar in de kern zit ik er niet al te ver naast. Waar ik op doel is dat de super nu even géén spaar­ac­tie heeft waar kinderen als vliegen naar de stroop­pot naar­toe wor­den getrokken.

Tot voor een dag of twintig gele­den hing bij mijn super deze med­edel­ing buiten de ingang. Er hing een fraai span­doek om de verza­melde meute spaar­grage jeugdi­gen erop te wijzen dat ze op die plek – en alleen daar! – mocht­en vra­gen om voet­balplaat­jes. Nu is het mij niet om die plaat­jes te doen, hoor. Het kun­nen ook gogo’s zijn, of puzzel­stuk­jes, of domi­nos­teen­t­jes, of Dis­ney-dwer­gen, of actiemu­nten. Het gaat juist om die kinderen.

Ik ver­beeld me dat het pro­ces zich in een paar stap­pen heeft voltrokken. Het begon met de super­mark­ten, die ont­dek­ten dat zulke spaar­ac­ties een manier zijn om klanten te trekken. Ver­vol­gens kre­gen de sparende kinderen door dat hun pa en moe niet genoeg bood­schap­pen deden om alle te sparen items te kun­nen verza­me­len. Maar een enkele keer lachte Vrouwe For­tu­na hen toe: een vrien­delijke bood­schap­per die zelf geen (klein)kinderen had vroeg toch om de lokkert­jes en gaf die aan een hem onbek­end kind. Toen gin­gen ze bij de uit­gang van de super­markt staan, om de kans te ver­groten dat ze meer van dat soort barmhar­tige lieden zouden tegenkomen. En ten slotte besloot dat super­markt dat zulk oppor­tunis­tisch gedrag gereg­uleerd moest wor­den, om te zor­gen dat deze onderne­mende jon­gelin­gen de toe­gang tot de winkel niet bar­ri­cadeer­den. En ziedaar: de span­doek op de foto.

Goed. Dit alles lei­d­de me tot de vraag: is er een woord, een naam voor deze nieuwe soort spaardert­jes-aan-de-poort? Bij mijn weten niet.

Eerst kwam ik op “spaar­ac­tievo­erder”, maar dat is me te FNV’erig. Het heeft ook geen zin om iets te verzin­nen met de naam van de actie erin – iets als “gogoïsten” of zo – want er komt alti­jd weer een vol­gende, andere actie.

Toen kwam ik op het vol­gende. Die kids doen me een beet­je denken aan bedelkinderen bij de ingang van een kerk, maar dan in een eigen­ti­jds, wel­door­voed, mondig jas­je gesto­ken. Met “bede­lyup” of “aal­moess­paarder” kom je een heel eind, maar ik zocht nog even verder. Het woord “bedelspaarder” valt miss­chien af, want dat kan ook iemand zijn die bedelt­jes spaart. En zo kwam ik op spaarbe­de­laar. Of anders spaarbe­de­laart­je, dat klinkt iets min­der hard.

Maar eerst nog even geni­eten van deze actieloze peri­ode… Tot de vol­gende span­doek!

Wat vind jij?