Broodje ongeïnteresseerd

In het Ned­er­lands is de gen­i­tief (de bezit­telijke vorm) niet voor iedereen even helder. Waarom kri­jgt Katja’s jurk een apos­trof, maar Jan­nekes jurk niet? Niet iedereen denkt bij Hans auto aan de wagen van Han of schrift Hans’ auto voor de bolide van Hans. Waarom oogt Aus­tral­iës achter­land toch een beet­je raar, net als Josés vakantieplan­nen? Willy’s voors­tel en Roys ontwerp zijn alle­bei cor­rect, maar dat voelt wat onwen­nig en tegenstrijdig.

Toch zijn de regels in het Ned­er­lands redelijk recht­toe, rech­taan – zelfs al druisen de uitvloeisels daar­van soms tegen je intuïtie in. De bezit­telijke ‑s plakt vast aan het voor­gaande woord, ten­z­ij er uit­spraakver­war­ring ontstaat.

In het Engels zijn de regels zo mogelijk nog sim­pel­er. Daar plaats je alti­jd een apostrof‑s, ten­z­ij het woord in het meer­voud staat en op een s eindigt, of een naam uit de klassieke oud­heid is (in bei­de gevallen gebruik je dan alleen een apos­trof). Voor­beelden zijn John’s moth­er en Douglas’s broth­er; the boys’ class­mates en the Jack­sons’ house; en Zeus’ thun­der­bolts.

Meer­vouden die niet op s eindi­gen kri­j­gen in het Engels dus gewoon een apostrof‑s. Denk aan the people’s choice of children’s games. Een andere meer­voudsvorm die niet op een s eindigt is women. En dan snap je meteen waarom hieron­der een foto staat van een kled­in­grek in de lokale V&D.

"Womens"?
“Wom­ens”?

Het moet natu­urlijk women’s zijn. Nu lijkt met miss­chien alsof ik hier waren­huis­je pesten aan het spe­len ben, maar dat is niet zo. Ja natu­urlijk, ik ver­baas me erover dat er in zo’n groot bedri­jf ken­nelijk nie­mand zit die deze fout eruit haalt. Maar wat ik veel leuk­er vind is dat deze miss­er me doet denken aan een heel ander woord. Een woord dat miss­chien wel mede debet is aan de spelfout op dit bor­d­je. Dat woord is: menswear.

Dat is een anom­alie is het Engelse spellings­land­schap. Want met de regels die je kent moet dat eigen­lijk zijn: men’s wear. En hele­maal offi­cieel is menswear dan ook fout. Toch over­leeft deze term als sinds het mid­den van de negen­tiende eeuw. Je hoeft hem maar te googe­len en je ziet dat hij volop in gebruik is.

Het kleine zus­je van menswear is wom­enswear, maar die is nooit echt courant gewor­den. Toch kan ik me voorstellen dat de brave ziel die het bor­d­je “wom­ens train­ing” voor de afdel­ing dames­mode maak­te een menswear-achtig idee in zijn of haar hoofd had. Miss­chien was het een poging om iets heel chics en eigen­ti­jds te doen, maar die is dan jam­mer­lijk mislukt.

Of miss­chien denk ik veel te ver door, en is dit gewoon een brood­je ongeïn­ter­esseerd, een knul­lige fout uit onachtza­amheid. Dat denk ik haast wel, want wie (in de foto) iets verder kijkt, ziet dat ze bij V&D men’s train­ing wél goed kun­nen spellen…

Wat vind jij?