GTST fans opgelet! Vandaag kijken we naar de vraag der vragen: waarom heet een soap een “soap”? Wat heeft een feuilletonverhaal vol liefdesperikelen en intrige, dat steeds weer van spannende wending naar onzeker intermezzo gaat, te maken met… zeep? En met paarden? En met ruimteschepen? En met radio? En met operaties? En met Italië?
Zo, dat zijn heel wat cliffhangers op een rij. Het lijkt wel een soap! Lees snel verder om te ontdekken waar de term soap opera vandaan komt.
(meer…)
Als je naar twee dingen tegelijk wilt verwijzen, kun je ze “bundelen” met een woord als beide. Op dezelfde manier als je naar drie of meer dingen kunt verwijzen met alle. Maar in sommige gevallen verandert beide in beiden, en alle in allen. Wanneer plak je die extra -n eraan vast, en wanneer niet? We zoeken het uit!
De taalterm van deze week, bedrijvende vorm, houdt van duidelijkheid. Als je iets doet, vindt hij, doe het dan goed. En doe het vooral zelf. De held van het verhaal moet immers zélf actie ondernemen – anders is hij zijn held-zijn niet waard.
Als je je wel eens afvraagt hoe het ook alweer zit met de Engelse voornaamwoorden which en that… dan ben je niet alleen. Ook onder native speakers is dit een veel gestelde vraag. Voor het antwoord moet je wel even je grammatica-pet opzetten, maar het is zeker niet lastig om toe te passen. We leggen uit hoe het zit!
De taalterm van deze week, parallellisme, is niet wars van een beetje effectbejag. Als iets goed werkt, zegt hij, doe het dan gewoon nog een keer. Want als je gelijk hebt, heb je gelijk; en dat mag je er best een beetje inhameren.
(meer…)
De filosoof Zeno van Elea leefde in de vijfde eeuw voor Christus en hield er wel van om mensen aan het denken te zetten met paradoxen die het mogelijke onmogelijk leken te maken en andersom. Uiteindelijk komen we uit op het onderwerp tijd, maar allereerst twee van Zeno’s paradoxen.