Fastfood

Uiteindelijk leidt dit ver­haal naar een nieuw woord, maar in de aan­loop ernaar­toe moet ik eerst even bij­ko­men van de ver­ba­zing. Ik wilde iets schrij­ven over fast­food, en goog­elde wat infor­ma­tie over fri­kan­del­len. Nee, niet fri­ka­del­len, dat zijn gebra­den bal­len gehakt – ik bedoel die gefri­tuurde slurf­jes samen­ge­perst vlees.

Per jaar stouwt fri­kan­del­lend Nederland 500.000.000 van die din­gen weg. Kom gerust even op adem, en dan nu nog een keer. Vijf… hon­derd… mil­joen! Dat bete­kent dat de gemid­delde pol­der­mens (alle zui­ge­lin­gen, tan­de­loze hoog­be­jaar­den en vege­ta­ri­ërs mee­ge­re­kend) elk jaar meer dan der­tig fri­kan­del­len ver­or­bert. Dat is zowat één slurf per week per homo junk­foo­dus.

Misschien ver­baast het me zo omdat ik zelf in die sta­tis­tie­ken niet voor­kom: ik heb in mijn hele leven nog nooit een fri­kan­del gege­ten. Misschien is het heel sno­bis­tisch en eli­tair, sorry, maar bij zo’n dosis ver­mengde paar­den-, var­kens- en kip­pen­be­stand­de­len krijg ik geen blij gevoel.

En dat is ook waar ik heen wil. Er zijn van die etens­wa­ren die alles­be­halve vers zijn, en waar­van je vast­stelt, met een zeker gevoel van bezorgd­heid, dat je eigen­lijk geen flauw idee hebt van wat erin zit. Kijk in de vitrine van menig snack­bar en je weet wat ik bedoel. Nog een voor­beeld: sinds ik weet dat er zoiets is als “ana­loog­kaas” (dat is dus hele­maal geen kaas), ver­trouw ik het fro­ma­ge­schap in de super­markt voor geen meter meer.

Ik kom hierop omdat ik onlangs in een gesprek stuitte op het idee om van onge­dierte fast­food te maken. Het actieve ingre­di­ënt in deze dia­loog was een vriend die zei: “McPigeon”, waarop ik met­een dacht… rat­ke­bab! Dat heeft een lek­kere cadans, en het straalt met­een de juiste con­no­ta­tie uit: als je weet wat erin zit, wil je het niet eten. Ik stel voor dat rat­ke­bab gaat bete­ke­nen: junk­food van onbe­stemde ori­gine, waar je maar lie­ver van afblijft. Zo van, “Ik zou die beren­hap echt niet nemen, vol­gens mij is dat ratkebab.”

Maar het ver­haal wordt nog mooier, want de Engelstalige Wikipedia kent de term kebab rat, wat ken­ne­lijk in het Londense East End slang is voor “onrein vlees van onge­dierte dat ver­werkt is om döner kebab-vlees te maken”. Bingo.

Ik zou zeg­gen: op naar de kakkerlakkenloempia!