Fastfood

Uitein­delijk lei­dt dit ver­haal naar een nieuw woord, maar in de aan­loop ernaar­toe moet ik eerst even bijkomen van de ver­baz­ing. Ik wilde iets schri­jven over fast­food, en googelde wat infor­matie over frikan­dellen. Nee, niet frikadellen, dat zijn gebraden ballen gehakt – ik bedoel die gefritu­urde slur­f­jes samengeperst vlees.

Dat dus...
Dat dus…

Per jaar stouwt frikan­del­lend Ned­er­land 500.000.000 van die din­gen weg. Kom gerust even op adem, en dan nu nog een keer. Vijf… hon­derd… miljoen! Dat betekent dat de gemid­delde pol­d­er­mens (alle zuigelin­gen, tande­loze hoog­be­jaar­den en veg­e­tar­iërs meegerek­end) elk jaar meer dan der­tig frikan­dellen veror­bert. Dat is zowat één slurf per week per homo junk­foodus.

Miss­chien ver­baast het me zo omdat ik zelf in die sta­tistieken niet voorkom: ik heb in mijn hele lev­en nog nooit een frikan­del gegeten. Miss­chien is het heel sno­bis­tisch en eli­tair, sor­ry, maar bij zo’n dosis ver­mengde paarden‑, varkens- en kip­penbe­stand­de­len kri­jg ik geen blij gevoel.

En dat is ook waar ik heen wil. Er zijn van die etenswaren die alles­be­halve vers zijn, en waar­van je vast­stelt, met een zek­er gevoel van bezorgdheid, dat je eigen­lijk geen flauw idee hebt van wat erin zit. Kijk in de vit­rine van menig snack­bar en je weet wat ik bedoel. Nog een voor­beeld: sinds ik weet dat er zoi­ets is als “analoogkaas” (dat is dus hele­maal geen kaas), vertrouw ik het fro­mageschap in de super­markt voor geen meter meer.

Ik kom hierop omdat ik onlangs in een gesprek stuitte op het idee om van ongedierte fast­food te mak­en. Het actieve ingrediënt in deze dialoog was een vriend die zei: “McPi­geon”, waarop ik meteen dacht… ratke­bab! Dat heeft een lekkere cadans, en het straalt meteen de juiste con­no­tatie uit: als je weet wat erin zit, wil je het niet eten. Ik stel voor dat ratke­bab gaat beteke­nen: junk­food van onbestemde orig­ine, waar je maar liev­er van afbli­jft. Zo van, “Ik zou die beren­hap echt niet nemen, vol­gens mij is dat ratke­bab.”

Maar het ver­haal wordt nog mooier, want de Engel­stal­ige Wikipedia kent de term kebab rat, wat ken­nelijk in het Lon­dense East End slang is voor “onrein vlees van ongedierte dat ver­w­erkt is om dön­er kebab-vlees te mak­en”. Bin­go.

Ik zou zeggen: op naar de kakker­lakken­loem­pia!

Wat vind jij?