Melange

Op tv zapte ik tegen een jonge kok aan die in snel tem­po gerecht­en tevoorschi­jn toverde die niet al te moeil­ijk waren om te mak­en en toch redelijk gezond. Zijn naam ken ik niet, maar hij was gepast non­cha­lant gek­leed, met gepast non­cha­lant haar en ook een gepast non­cha­lant taal­ge­bruik. De zoveel­ste Jamie Oliv­er-kloon, zullen we maar zeggen.

Hoewel er niets mis is met mini­crois­san­t­jes met parma­ham en moz­zarel­la-basilicumvulling (verzin het maar!), was wat mij het meest opviel aan deze hippe kookme­neer een woord. Want toen hij gepast non­cha­lant een aan­tal ingrediën­ten in de keuken­ma­chine had gewor­pen om een pick­nick­drankje te mix­en, zei zij met een strak gelaat, “Zo, en nu alles nog even blenderen, en dan is het klaar.” Of iets van die strekking.

Ineens had ik hele­maal geen zin meer om het brouwsel te proeven. Maar de nas­maak van dat woord, “blenderen”, is me wel even bijge­bleven. Blenderen. Ligt het aan mij, of klinkt dat gewoon vies?

En hop, in de blender met dat woord!
En hop, in de blender met dat woord!

Ergens snap ik het wel, hoe het brein van deze kloonkok werk­te. Wat je met een hamer doet is hameren, dus wat je met een blender doet is blenderen. Niets aan de hand, toch? Maar je hoeft van blender hele­maal geen werk­wo­ord te mak­en, want dat woord is zelf al afgeleid van een werk­wo­ord: to blend, men­gen. Onze vrien­den bij Van Dale hebben zelfs al heel vrien­delijk het verned­er­land­ste werk­wo­ord blenden opgenomen in hun woor­den­boek. Wat je met een mix­er doet is mix­en, dus wat je met een blender doet is blenden. Niets aan de hand, toch?

Gek genoeg is blenden redelijk vaak te vin­den op inter­net, maar dan eerder in de beteke­nis van “foto’s dig­i­taal samen­voe­gen”. (Die beteke­nis zal miss­chien wel opduiken in de vol­gende edi­tie van de Dikke.) Maar ook het kook­wo­ord “blenderen” is op menig web­pag­i­na terug te vin­den – mijn tv-kok staat dus niet alleen.

Overi­gens kent het Amerikaans-Engels afgezien van to blend ook nog een heel ander woord voor blenden, en dat is to oster­ize. Dat komt omdat jaren­lang de pop­u­lairste blender er een was van het merk Oster, met als pro­duct­naam Oster­iz­er. Veel Amerika­nen zeggen dan ook “oster­iz­er” tegen hun blender, zelfs al is die van een ander merk.

Maar ja, daar hebben wij ook een hand­je van, want welke Ned­er­lan­der heeft er nou niet ooit gepast non­cha­lant een spa rood van Sour­cy gedronken…?

Wat vind jij?