Doeg

Ik kan me niet meer heugen wan­neer ik voor het laatst een brief zag die afges­loten werd met Hoogach­t­end… Nou kan dat natu­urlijk zijn omdat nie­mand mij nog hoogacht, maar ik denk toch dat er iets anders aan de hand is.

We zijn in de afgelopen decen­nia steeds informel­er met elka­ar gaan omgaan. Kled­ing­codes zijn ver­soe­peld – wie draagt er nog, zoals mijn groot­vad­er, ook in zijn vri­je tijd een driedelig pak? Aanspreekvor­men zijn geniv­elleerd – niet veel kinderen van de huidi­ge basiss­chool­gen­er­atie zeggen nog u tegen hun opa en oma, en niet veel van hun oud­ers zeggen nog u tegen hun baas. De MBB (“min­i­male beleefde begroet­ing”, een eigen verzin­sel van mij) is van al zijn cer­e­monieel ont­daan – iedereen kust en knuffelt elka­ar: van links tot oud, van hoog tot rechts, van jong tot laag. En de lange brieven en gesprekken van weleer zijn gro­ten­deels ver­van­gen door korte maar vaak niet eens zo krachtige e-mails, msn-chats, sms’jes, iCards en gsm-babbels.

Dat dus
Dat dus

In het stri­jd­veld van de Nieuwe Com­mu­ni­catie bek­leedt de e-mail een rare, spa­gaat­achtige posi­tie. Er zijn min­i­mailt­jes die net zo goed een sms had­den kun­nen zijn (“OK. Tot mor­gen. Doeg.”), en er zijn mega­mails waarin in detail de kle­in­ste bij­zon­der­he­den wor­den uit­ge­spit van ingewikkelde zake­lijke trans­ac­ties, met zeven bijla­gen.

Die laat­ste cat­e­gorie wordt meestal afges­loten met Met vrien­delijke groet(en), of miss­chien toch nog met een enkele verd­waalde Hoogach­t­end.

Maar wat moet je met de korte mailt­jes? Op de een of andere manier voelt de hele “Met vrien­delijke groeten” een beet­je te omslachtig. Te lang. Er is geen echte troonopvol­ger, en dus doen we het met een heel comité aan alter­natieven. Er is Met vr. groet, maar ook Met vr. gr., of zelfs M.v.g. of mvg. Vaak zijn met en vrien­delijke ook nog de klos, en dan hou je alleen Groeten over, of Groet of Grt of Gr. Zelfs Grtz heb ik al een paar keer voor­bij zien komen.

Het Engelse Thanks wint ook ter­rein, als stand-in voor Met vrien­delijke dank of Hartelijk dank of M. vr. dnk. of Hrt dnk of alle andere denkbare vari­anten. Maar ook Thanks ontsnapt niet aan de man­gel, en wordt geplet tot Thanx, Thnx, Thx, Tenks, Tnx of Tks.

En onder beminden en bevrien­den wor­den natu­urlijk ook nog Kus, Knuffel, Liefs, xxx etc. uit­gewis­seld.

Ik denk niet dat het Ned­er­lands ooit eerder zo’n weelde aan slot­for­mules heeft gehad. Is dat taalver­loed­er­ing, taalver­val? Wel­nee, het betekent dat de taal springlevend is. Het is een keur aan manieren om te zeggen: tabee!

Wat vind jij?