De taalterm van deze week, interjectie, doet niet moeilijk over grammatica. Hij gaat gewoon lekker zijn eigen gang en werpt zo nu en dan iets tussen de andere woorden door.
Definitie
Een interjectie is een taaluiting die (vaak als uitroep) op zichzelf staat, meestal geen deel uitmaakt van een zin en geen grammaticale functie heeft.
Veel interjecties drukken een gevoel uit of bootsen een klank na.
Voorbeelden
- Gisteren vond ik een kakkerlak in mijn badkuip. Jakkes!
- Nou moe, ik dacht dat we om vijf uur hadden afgesproken.
- Daantje klom over de rand van zijn bed en boem, daar lag hij op de grond.
Etymologie
Dit woord is gevormd op basis van het Latijnse interiectionem:
- inter- (tussen) + iacere (werpen)
Weetje
Nu je gezien hebt wat de Latijnse ingrediënten zijn van interjectie, zal het je niet verbazen dat je deze taalvorm ook tussenwerpsel kunt noemen.
Geef een reactie