Opruimwoede

Het begin van een nieuw jaar is alti­jd een fijne tijd om wat oude din­gen op de ruimen. En ik had nog een paar woord­jes liggen, dus die berg ik maar weg in deze eerste col­umn van 2010.

De woor­den in kwest­ie lagen nog in een laat­je na mijn ver­haal van een maand gele­den over het Woord van het Jaar. In 2009 is dat bij Van Dale trouwens ontvrien­den gewor­den, in navol­ging van unfriend, het Word of the Year bij Oxford.

Maar op de short­list van Oxford ston­den nog een paar andere fraaie woor­den, en die wil ik jul­lie niet onthouden. (Van­daar dat ze in die la gin­gen.)

Om te begin­nen zijn daar twee woor­den die met sms’en te mak­en hebben (in het Engels heet dat tex­ting). De Short Mes­sage Ser­vice op onze mobielt­jes heeft zich snel ont­popt tot een heel nieuw com­mu­ni­catiemedi­um, dus het is niet ver­won­der­lijk dat daar nieuwe ter­men door ontstaan. Oxford sig­naleerde: sex­ting en intex­ti­cat­ed. Je kunt de beteke­nis miss­chien wel raden: wie aan sex­ting doet, die stu­urt pikante sms’jes; en iemand die achter het stu­ur min­der gecon­cen­treerd is omdat hij aan het sms’en is, die is intex­ti­cat­ed (naar analo­gie van intox­i­cat­ed, dronken).

Intexticating...
Intex­ti­cat­ing…

Over een van de andere woor­den, teabag­ger, ontstond online een ver­hit debat. Oxford definieerde het als “a per­son who protests Pres­i­dent Obama’s tax poli­cies and stim­u­lus pack­age, often through local demon­stra­tions known as ‘Tea Par­ty’ protests”. Maar wat ze over het hoofd had­den gezien was dat teabag­ging al een heel, ja héél andere beteke­nis had – van­daar de veront­waardigde reac­ties op de Oxford-site. “Teabaggen” is namelijk wat je doet als je – ja hoe zeg je dat net­jes – als je een bepaald zakvormig deel van de man­nelijke anatomie als een theeza­k­je “doopt” in iemands mond.

En ten slotte is er nog hash­tag, alweer uit de wereld van de nieuwe tech­nolo­gie. Als je een twit­ter­bericht wilt voorzien van een sleutel­wo­ord (“tag”) waarmee je het in een cat­e­gorie kunt onder­bren­gen, zet je het teken # voor dat woord. In Ameri­ka wordt dat sym­bool pound sign (of num­ber sign) genoemd. Maar in Groot-Brit­tan­nië hebben ze al een ander pound sign, namelijk het teken voor hun val­u­ta: £. Daar heet # dan ook het hash sign. Van­daar de naam hash­tag. Er zijn online al dis­cussies gaande of deze twit­ter­func­tie nu maar “pound­tag” moet gaan het­en, wat de Amerika­nen goed uit zou komen. Voor hen betekent hash namelijk al (onder andere) stamp­pot, en natu­urlijk ook: hasj.

Hoe dan ook, we gaan vrolijk sms’end, twit­terend en theedrink­end een nieuw jaar in, waarin vast weer een mooie oogst aan nieuwe woor­den te vin­den zal zijn. Gelukkig nieuw­jaar!

Wat vind jij?