Oneven

In de buurt waar ik woon heer­ste de afgelopen weken een wat sluimerend, onbestemd gevoel. Mijn gemeente had namelijk net een nieuw sys­teem van afval­in­za­mel­ing ingevo­erd, waar­bij de oude “duobak” (een grote con­tain­er met twee vakken, voor groe­naf­val en restafval) werd ver­van­gen door twee “mini­con­tain­ers”, een voor elk soort afval. De oude con­tain­er werd weke­lijks geleegd, maar onder het regime van het Nieuwe Inza­me­len gelden ver­fi­jn­dere regels: de gri­jze bak elke maandag, en de groene bak elke tweede woens­dag. De con­tain­ers moeten ook nog op een bepaalde manier aan de straat gezet wor­den, wat aan­lei­d­ing gaf tot de infor­matiecam­pagne 2 aan 2 – pri­ma zo!

Om het even?
Om het even?

Nu is deze gemeente meestal heel net­jes in haar com­mu­ni­catie met de burg­ers. En ook in dit geval vol­gde de ene brief op de andere fold­er om ons alle­maal duidelijk te mak­en wat er wan­neer ging gebeuren.

Maar toch, ik zei het al: er heer­ste een sluimerend, onbestemd gevoel in de buurt. Want wan­neer moeten nou die groene kliko’s naar buiten? Het Nieuwe Inza­me­len was al een week of twee van kracht, maar ik had nog geen gft-bak op de stoep zien staan. Dus ik las er nog even de laat­ste brief van de gemeente op na: de groene con­tain­ers wor­den “op de oneven woens­da­gen” geleegd.

De eerstvol­gende woens­dag was 7 april, een oneven dag. Dus ik zette vrolijk op dins­da­gavond mijn bak op de stoep. Meteen bekroop me een gevoel van twi­jfel. Geen andere mini­con­tain­er te beken­nen… Niet één. Ik dacht nog: mor­gen is toch echt een oneven woens­dag – dus ik liet mijn gft-bak staan en liep enigszins bedrem­meld terug naar huis. De vol­gende ocht­end vroeg stond er gelukkig een hele kud­de groene bakken, die alle­maal duidelijk hun­ker­den om geleegd te wor­den. Ik ging opgelucht naar mijn werk: lang leve de oneven woens­dag!

Maar bij thuiskomst zag ik alle bakken er nog staan, en alle­maal nog even vol. Hmmm. De vrien­delijke dame van de gemeente die ik aan de lijn kreeg toen ik belde op zoek naar ophelder­ing, suste meteen mijn onzek­er­heid: “Sor­ry, er staat een fout in onze brief. Het zijn de woens­da­gen van de oneven weken.” Aha!

Kijk, ik heb uit mijn hoofd geen idee welke week een “even” week is, maar er zijn plan­ners en rege­laars die deze om-en-omkalen­der feil­loos in hun brein hebben zit­ten. Voor hen is “een oneven woens­dag” even vanzelf­sprek­end als een kop­je thee. De brief die ik raad­pleegde was ken­nelijk door zo’n brein geschreven. Mys­terie opgelost.

Afi­jn, de vol­gende (oneven) dins­da­gavond zette ik mijn gft-bolide opnieuw aan de straat. Alwéér geen andere con­tain­er te beken­nen. De vol­gende dag was het niet veel beter: er ston­den er miss­chien een schamele vier, vijf. Maar die wer­den wél alle­maal net­jes geleegd…

Wat vind jij?