Taalterm: Tussenwerpsel

De taal­term van deze week, tussen­werpsel, heeft het niet zo op lange, ingewikkelde gesprekken. Voor nuance en diepere beschouwing hoef je bij hem niet aan te klop­pen. Nee, veel liev­er zegt hij kort en bondig waar het op staat – en, nu hij toch bezig is, hoe hij zich daar­bij voelt.

Definitie

Een tussen­werpsel is een korte uit­spraak die hele­maal op zichzelf staat en op een ker­nachtige manier een bepaald gevoel over­brengt. Je kunt hier­voor ook de vak­term inter­jec­tie tegenkomen.

Tussen­werpsels kun­nen ook een klank naboot­sen of korte bood­schap zoals een groet over­bren­gen. Meestal zijn tussen­werpsels maar één woord, maar dat hoeft niet per se.

Vaak wor­den inter­jec­ties met een uitroepteken geschreven om te benadrukken dat ze hardop uit­ge­spro­ken worden.

Voorbeelden

  • Wow!
  • Hoera!
  • Oef…
  • Boem!
  • Hat­sjie!
  • Joepie!
  • Hoi! / Doeg!
  • Pot­jan­dorie!
  • Lieve hemel!
  • Nou moe!
  • Ach jee…

Etymologie

Dit is zo’n taal­term waar­van de Ned­er­landse en de Lati­jnse benam­ing op dezelfde manier zijn opgebouwd.

  • tussen + werpsel (van wer­pen)
  • inter- (tussen) + iacere (wer­pen)

Een inter­jec­tie wordt dus als het ware tussen de zin­nen in een tekst “gewor­pen” als losstaand ele­ment, om een bepaald gevoel te benadrukken.

Weetje

Je kunt een tussen­werpsel ook in een zin plaat­sen als “gelu­id­sef­fect”, zek­er in een gespro­ken of voorgelezen tekst.

  • Gis­teren hebben we ein­delijk geho­ord dat we – hoera! – de opdracht bin­nen hebben.
  • En toen viel de schild­pad (boem!) met zijn kont in de waterplas.
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Comments
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties