Pre vs. pré

Stel je hebt een puik idee dat beter is dan een ander idee. Heeft jouw ideet­je dan een pré, of een pre? Bei­de vor­men komen in de geschreven taal voor, maar er is er maar een­t­je goed. Oftewel: een van de twee schri­jfwi­jzen heeft een… eh… streep­je voor.

Waar hebben we het over?

Er zijn woor­den waar­van de uit­spraak anders is dan je in eerste instantie zou verwacht­en. Soms ontstaat er dan een “alter­natieve” spelling die beter aansluit op de taal­in­tuïtie – maar die wordt vaak niet goedgekeurd.

Betekenis en gebruik

  • Een pre is een voorkeur of voordeel waarmee iets zich onder­schei­dt van iets anders.
  • Een pré is niets. De juiste spelling is pre, zon­der accent.

Je kunt zow­el de pre als het pre zeggen. In bei­de gevallen in het meer­voud pre’s.

Voorbeelden

  • Werk­er­var­ing in het buiten­land is een pre.
  • Het plan van Jaime heeft een belan­grijk pre boven dat van Machiel: het is goed­kop­er.

Even opletten

De spelling “pré” is weliswaar fout, maar niet onbe­gri­jpelijk.

De meeste woor­den die in het Ned­er­lands op een enkele -e eindi­gen – zoals hor­loge, mooie, etage en sec­onde – hebben géén lange “ee”-klank aan het eind. Daarom voelt het raar om de e aan het eind van pre wél zo uit te spreken.

De schri­jfwi­jze met een é sluit beter op de uit­spraak aan, maar geldt toch als incor­rect.

Weetje

Het woord pre is een verko­rte ver­sie van pref­er­en­tie, dat “voorkeur” betekent. In dat lan­gere woord zie je ook al dat de derde let­ter dezelfde, lange ee-klank heeft.

In oud­ere tek­sten kun je ook nog de spelling prae tegenkomen, wat weer kort is voor – je raadt het al – praef­er­en­tie.

Wat vind jij?