Can not vs. cannot

Ver­taal kan in het Engels en je kri­jgt can; ver­taal niet en je kri­jgt not. Maar toch zie je can+not ook geschreven alsof het één woord is: can­not. Is dat cor­rect? En zo ja, wan­neer kies je dan de ene of de andere vorm?

Waar hebben we het over?

Soms groeien woor­den aan elka­ar vast. Do+not wordt don’t. Can+not wordt can’t. Van die laat­ste is er echter nóg een vorm, namelijk can­not.

Betekenis en gebruik

  • Can­not is (na can’t) de meest gang­bare vorm van can+not.
  • Can not gebruik je als not eigen­lijk onderdeel uit­maakt van een andere uit­drukking, zoals not only.
  • Can not kun je ook gebruiken om aan te geven dat er een keuze is om iets juist niet te doen.

Voorbeelden

  • I can­not remem­ber her name.
  • John can not only fix your car. He’ll pol­ish it for you too!
  • She can­not send him an invi­ta­tion. [geen keuze]
  • I sup­pose she can not send him an invi­ta­tion, but that would be rude. [wel keuze]

Tip: je hoort het ver­schil ook. Bij de tweede en vierde zin valt er een duidelijke pauze tussen can en not.

Even opletten

In het Ned­er­lands mag je bij “kan niet” de klem­toon zow­el op kan als op niet leggen. Het zijn immers twee woor­den. Maar ook het Engels kan de klem­toon bij can­not wis­se­len: zow­el cannot als cannot is goed.

Weetje

Als vuistregel kun je dit hanteren: kun je can+not ook ver­van­gen door can’t (zon­der de beteke­nis van de zin te veran­deren)? Kies dan liev­er voor can­not in plaats van can not.

Wat vind jij?