Walnotenpesto

Begrijp me goed. Ik ben goede vriendjes met Albert Heijn. Ik doe er elke week trouw mijn boodschappen en ik vind het een fijne winkel. En ik ben ook goede vriendjes met de AllerHande, het lijfblad van ’s lands grootste kruidenier.

Boerenkost
Boerenkost

Niets ten nadele van de globalisering, want die hou je toch niet tegen, maar… ik dicht de AllerHande toch een belangrijke rol toe in de culinaire emancipatie van het Nederlandse volk. Het is nog niet eens zó lang geleden dat voor de gemiddelde Hollandse huisvrouw een paprika een nogal exotische groente was, en dat ze nog nooit gehoord had van couscous of guacamole.

Albert Heijn heeft, met groot geduld en met de AllerHande als strijdzwaard, het poldervolk opgevoed om meer te eten dan alleen stamppot en erwtensoep. (Daar is overigens niets nobels aan: de Koninklijke Ahold N.V. wilde ons alleen maar meer verschillende producten kunnen verkopen, om zo meer winst te maken.)

Maar ja, dat gezegd hebbende… je kunt ook te ver gaan. Ik bedoel, hoe idioot kun je de naam van een gerecht maken? In een recente AllerHande werd ik uitgenodigd om het volgende te bereiden: “gegrilde wintergroenten met walnotenpesto, pittig van smaak door de knoflook en de oude kaas”. Watte?

Taal is het spel van het met woorden verbinden en onderscheiden van verschillende ideeën, concepten, betekenissen. Taal is eigenlijk net als koken. In een woord als tweetrapsraket voeg je drie ingrediënten samen: een raket + die een aantal trappen heeft + namelijk: twee. In dit spel schuilt de schoonheid van wat taal vermag, maar er zijn grenzen aan wat je hersens aankunnen.

Terug naar AH. Denkt Appie serieus dat mijn brein in staat is om de volgende begrippen-jongleertruc te doen? Groenten (1) uit de winter (2) die gegrild zijn (3) met pesto (4) van walnoten (5), en die pittig zijn (6) met dank aan de knoflook (7) en de kaas (8) die oud is (9). Die negen ballen kan ik echt niet tegelijkertijd in de lucht houden – laat staan dat ik me er iets bij kan voorstellen hoe het smaakt.

En als je denkt dat dit de uitzondering was… een pagina eerder word je verleid tot het koken van “gevulde uien met rijst en pijnboompitten, Italiaans gekruid en in witte wijn gesmoord”. Dat zijn maar liefst tien ideeën aan elkaar geregen. Ik hou van koken en van lekker eten, maar zó gastronomisch geëmancipeerd hoef ik nou ook weer niet te zijn.

Wat vind jij?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.