TVDW: Intonatie

De taalterm van deze week, intonatie, let graag op de kleine details. Hij hecht minder belang aan wat je zegt en des te meer aan hoe je het zegt. De woorden, vindt hij, zijn maar de helft van de boodschap.

Definitie

Intonatie is het verschil in toonhoogte, tempo en luidheid dat je hoort terwijl iemand spreekt. De intonatie is bijna een soort “zang”, waarbij verschillende woorden of woorddelen hoger of lager, sneller or langzamer, luider of stiller klinken.

Een ander woord voor intonatie is stembuiging.

Voorbeelden

  • In de vraag Echt waar? loopt de intonatie naar het einde toe omhoog.
  • In de stelling Echt waar! loopt de intonatie naar het einde toe omlaag.
  • Ik kon aan zijn intonatie horen dat hij het niet echt meende.

Etymologie

Het grondwoord voor deze taalterm is natuurlijk toon:

  • in- + toon + -atie (het in toon of klank zetten)

Weetje

Omdat het bij intonatie niet zozeer gaat om de woorden die je kiest, maar juist om hoe je ze uitspreekt, hoort intonatie net als gebaren of iemands blik tot de non-verbale communicatie.

SaveSave

SaveSave

Wat vind jij?