Kleine reus

De films die Peter Jackson maakte van de The Lord of the Rings-boeken van J.R.R. Tolkien zijn mateloos populair. En ze mogen zich dezer dagen in een hernieuwde belangstelling verheugen omdat Jackson net begonnen is aan de verfilming van het boek dat de voorloper is op deze sage: The Hobbit. Het kan geen toeval zijn dat filmmaatschappij New Line ook dezer dagen heeft aangekondigd dat de trilogie nu op Blu-ray uitkomt (in high definition dus).

Oplettende lezers zullen tegenwerpen dat deze films al op Blu-ray te koop zijn, maar dat zijn de bioscoopversies van de rolprenten. De echte enthousiastelingen weten dat er destijds op dvd van elke film een andere versie is verschenen, die langer is en door velen – inclusief de regisseur – als de “beste” versie beschouwd wordt. Om deze uitgebreidere films te onderscheiden van de bioscoopversies heten ze de Extended Editions. En die komen nu ook op Blu-ray uit.

Maar er is iets grappigs gebeurd. Lees verder Kleine reus

Spa rood

Vanmorgen vroeg, op kantoor. Op weg naar de pantry vroeg ik in het voorbijgaan aan een collega, “Heb je zin in een kopje koffie of thee?” Waarop het antwoord was, “Ehm… een spa rood alsjeblieft.”

Bubbels
Bubbels

En eigenlijk is dat heel raar. Niet omdat er iets mis is met een glaasje bubbelwater op de vroege ochtend, en zelfs niet omdat het geen antwoord is op de vraag. Het is opmerkelijk omdat het én geen antwoord is op de vraag én toch volkomen klopt.

Als je het pad der logica bewandelt, kan de vraag “Is het A of B?” slechts op drie manieren beantwoord worden. Het antwoord is óf “A” óf “B” óf “geen van beide”. Je hoeft geen deductiewonder te zijn om te zien dat het antwoord van vanochtend, die spa rood, valt in de categorie “geen van beide”. Maar wat mijn gesprekspartner deed, was heel efficiënt één tussenronde uit deze gedachtewisseling schrappen.

Lees verder Spa rood

Pomp 3

Er zijn van die dingen waar je maar niet aan went. Ik maak soms gebruik van benzinestations zonder personeel. Je kent ze wel – je betaalt aan de pomp met je pinpas en rijdt meteen door, zonder aan een kassa te hoeven afrekenen.

Pomp zonder Brein
Pomp zonder Brein

Maar zo’n pinpomp moet natuurlijk meer kunnen dan zijn evenknie bij een gewoon benzinestation: hij moet met je afrekenen. Dat doet hij door je te vragen om voor het tanken je pasje door de lezer te halen en je pincode in te toetsen. Om het proces te vergemakkelijken, vertelt hij je precies wat je moet doen.

Steek uw pas in de lezer. Haal uw pas uit de lezer. Deze pas in onbruikbaar. (Grrr.) Steek uw pas in de lezer. Haal uw pas uit de lezer. Toets uw pincode in. Kies uw product. Wilt u een transactiebon?

En als je dan aan het Brein in de machine alles hebt verteld wat het wil weten, zegt het scherm iets in de trant van: U kunt nu tanken aan pomp 3.

Lees verder Pomp 3

Kip, ei, appel

Het gaat om de inhoud, natuurlijk. En terecht wacht menigeen dezer dagen met gepaste belangstelling af wat er zal worden van de (in)formatieve besprekingen tussen de heren Rutte, Verhagen en Wilders. Er is een nieuw kabinet in de maak en daarbij draait het, zoals gezegd, om de inhoud.

Maar ja. Laten we toch maar even stilstaan bij de vorm. Want de meestal redelijk goedgebekte heer Wilders waarschuwde ons gisteren dat er nog veel werk te doen is in de aanloop naar Rechts Plus, met de woorden, “Het is geen kippetje-eitje. Het moet nog wel gebeuren.”

Eh, Geert jongen… kippetje-eitje?

Lees verder Kip, ei, appel

Broodje ongeïnteresseerd

In het Nederlands is de genitief (de bezittelijke vorm) niet voor iedereen even helder. Waarom krijgt Katja’s jurk een apostrof, maar Jannekes jurk niet? Niet iedereen denkt bij Hans auto aan de wagen van Han of schrift Hans’ auto voor de bolide van Hans. Waarom oogt Australiës achterland toch een beetje raar, net als Josés vakantieplannen? Willy’s voorstel en Roys ontwerp zijn allebei correct, maar dat voelt wat onwennig en tegenstrijdig.

Toch zijn de regels in het Nederlands redelijk rechttoe, rechtaan – zelfs al druisen de uitvloeisels daarvan soms tegen je intuïtie in. De bezittelijke -s plakt vast aan het voorgaande woord, tenzij er uitspraakverwarring ontstaat.

In het Engels zijn de regels zo mogelijk nog simpeler. Daar plaats je altijd een apostrof-s, tenzij het woord in het meervoud staat en op een s eindigt, of een naam uit de klassieke oudheid is (in beide gevallen gebruik je dan alleen een apostrof). Voorbeelden zijn John’s mother en Douglas’s brother; the boys’ classmates en the Jacksons’ house; en Zeus’ thunderbolts.

Lees verder Broodje ongeïnteresseerd

Bacterie

Soms vang je van die flarden op. Flarden van een gesprek, op straat of in een winkel. Of, zoals nu, op de radio.

Ik weet niet wie het was die met wie sprak, of op welke zender (ik was aan het zenderhoppen in de auto). Maar ik ving nog wel op dat het gesprek ging over bacteriën. De geïnterviewde, een vrouw, sprak enthousiast over haar onderzoek en had het erover dat er voor bacillen in onze mond lekker veel te eten is.

Tiert e-coli ook welig...
Tiert e-coli ook welig…

Het gevolg daarvan, zo legde ze uit, is “dat ze daar telig, zeg maar, wieren”. En op zo’n moment voel ik me een beetje als een bacterie in de mond van de taal. Telig wieren! Wat een heerlijke verspreking. En deze sympathieke onderzoekster is beslist niet de enige die dit spoonerisme in haar repertoire heeft. Als je online zoekt, vind je al snel meerdere webpagina’s die precies deze verhaspeling noemen.

Lees verder Bacterie

Oneven

In de buurt waar ik woon heerste de afgelopen weken een wat sluimerend, onbestemd gevoel. Mijn gemeente had namelijk net een nieuw systeem van afvalinzameling ingevoerd, waarbij de oude “duobak” (een grote container met twee vakken, voor groenafval en restafval) werd vervangen door twee “minicontainers”, een voor elk soort afval. De oude container werd wekelijks geleegd, maar onder het regime van het Nieuwe Inzamelen gelden verfijndere regels: de grijze bak elke maandag, en de groene bak elke tweede woensdag. De containers moeten ook nog op een bepaalde manier aan de straat gezet worden, wat aanleiding gaf tot de informatiecampagne 2 aan 2 – prima zo!

Om het even?
Om het even?

Nu is deze gemeente meestal heel netjes in haar communicatie met de burgers. En ook in dit geval volgde de ene brief op de andere folder om ons allemaal duidelijk te maken wat er wanneer ging gebeuren.

Maar toch, ik zei het al: er heerste een sluimerend, onbestemd gevoel in de buurt. Want wanneer moeten nou die groene kliko’s naar buiten? Het Nieuwe Inzamelen was al een week of twee van kracht, maar ik had nog geen gft-bak op de stoep zien staan. Dus ik las er nog even de laatste brief van de gemeente op na: de groene containers worden “op de oneven woensdagen” geleegd.

Lees verder Oneven

Onderontwikkeld

Al weken – nee, al maanden rijd ik ’s ochtends op de fiets, op weg naar school met de kinderen, langs een pand. En steeds denk ik: hier moet ik eens iets over schrijven. Maar ja, luie donder die ik ben, ik kwam er steeds maar niet aan toe. Tot nu dan. Dit is dat pand.

Onderontwikkeld?
Onderontwikkeld?

Ik weet niet precies wat er in dit gebouw gehuisvest is, maar volgens mij is het een distributiecentrum van TNT Post. Er staan tenminste geregeld wagentjes en mensen in postbodetenue.

Maar wat het ook mag zijn, vadertje Post is kennelijk van plan om iets nieuws en meeslepends met deze plek te doen. Er hangt immers een omvangrijke oproep met de vraag of u (en dan voel ik me maar aangesproken) deze locatie wilt ontwikkelen.

De eerste keer dat ik dit doek zag had ik mijn talige Pietje Precies-pet op, en ik dacht: potverdriedubbeltjes! Maakt onze vriend TNT daar zomaar twee taalfouten – en dat in een zin met maar vier woorden! Dat is 50% misgeschoten, daar maak je geen goede sier mee…

Lees verder Onderontwikkeld