Spontaan

Als de dag van gisteren herinner ik me dat moment uit een toneelcursus, ergens in mijn studententijd. Vijftien wat onzekere adolescenten bij elkaar in een kamer met één cursusleider, die iedereen een voor een naar voren roept voor een korte opdracht. Tegen een van de meisjes roept hij: “Zeg eens iets origineels!” En zzzzing!!! daar bevriest de jongedame. Iets origineels… Help! Kan niks verzinnen! Eh…

De truc is natuurlijk dat wat ze ook gezegd had goed was geweest. “Citroen.” “Mijn opa was fluitspeler.” “Krijg de klere.” Wat dan ook. Alles is origineel in zo’n context, maar de druk dat je iets oorspronkelijks moet zeggen, geeft het gevoel dat niets goed is. Als je iets ongedwongens, iets impulsiefs moet doen, dat lukt het ineens niet meer.

Iets dergelijks had ik een tijdje geleden in de Albert Heijn. Ik mag graag in supermarkten rondlopen: dat zijn fijne microkosmossen van het menselijk bedrijf, kathedralen van de consumptiereligie. In deze AH was een van de mandjes voor actieproducten nog leeg. Om de vakkenvullers op weg te helpen, had iemand alvast een schemaatje opgehangen van wat waar moest komen. En daarop las ik hoe zo’n mandje heet, volgens AH.

Mandje
Mandje

Een “impulsmand”! Wat een gedrocht van een woord. Ik weet dat mensen impulsaankopen doen, maar daarom hoef je dat ding nog geen impulsmand te noemen… Ik bevries bij zo’n woord, net als het meisje in de toneelcursus. Zeg iets origineels! Doe een impulsaankoop! Mooi niet dus. Wat er ook in die mandjes ligt, vanaf nu koop ik het niet.

Blokker kan er trouwens ook wat van. In een recente folder prees die winkel kleine LEGO-cadeauproducten aan als “impulsdoosjes”.

Doosje

Weer zo’n gedrocht. Ik geef mijn zoons graag LEGO, maar dit impulsdoosjesgedoe probeer ik snel weer te vergeten. Kom op Blokker, verzin iets anders. Misschien noemt LEGO zelf die dingen ook wel impulsdoosjes, maar dat hoef je niet over te nemen. Dat zijn woorden voor achter te schermen, daar moet je klanten niet mee lastigvallen. Zeg cadeaudoosje, of minidoosje, of van mijn part giftpack, maar niet “impulsdoosje”.

Stel je voor dat je iets nieuws zoekt voor een feest, en je ziet bij de Hennes een “impulsjurkje” hangen. Dan ren je toch spontaan gillend weg? Althans, die impuls zou ik wel krijgen…

Wat vind jij?