Monster

Dit verhaal eindigt met een pauw, maar het begint in het oude, mythologische Griekenland met een nimf. Daar waren er nogal wat van, en het gaat nu om de nimf Io, die behoorde tot de entourage van de godin Hera.

jupiter-io
Jupiter en Io (Corregio, c.1531)

Nu moet Io een mooi meisje geweest zijn, want niemand minder dan Hera’s echtgenoot Zeus – je weet wel, de oppergod – werd smoorverliefd op haar. Dat heb je, hè, met nimfen. Zeus had goede reden om te denken dat Hera achterdochtig zou zijn, want hij hield er nogal wat vriendinnetjes op na. Om te voorkomen dat Hera achter zijn avontuurtje met Io zou komen, vermomde hij zich als een wolk, zodat ze niet gezien konden worden. (Het heeft zo zijn voordelen om oppergod te zijn.)

Maar Hera was niet op haar achterhoofd gevallen, en dook snel die wolk in om te zien wat daar gebeurde. Zeus, die geen zin had in nog een ruzie, veranderde Io snel in een vaars (een jonge koe), en deed alsof er niets aan de hand was. Maar Hera wist wel beter, en om Zeus te pesten nam ze de vaars Io meteen aan, als geschenk. Dank je wel, Zeus. Hera bond Io vast aan een olijfboom en beval een van haar dienaren, een monster met de naam Argus (een reus met honderd ogen), om haar te bewaken.

Zeus was niet voor niets oppergod, en hij vroeg zijn broer Hermes (die met de vleugels aan zijn sandalen) om er iets aan te doen. Hermes vermomde zich als schaapherder en betoverde alle honderd ogen van Argus een voor een, tot ze alle gesloten waren. Toen doodde hij hem en bevrijdde Io.

Hera was zo ontdaan over Argus’ dood dat ze besloot om zijn ogen te vereeuwigen door ze op de staart van de pauw te plaatsen. En zo – het is maar dat je het weet – komt de pauw dus aan zijn mooie staartveren!

En: zo komen wij dus aan de uitdrukking iets met argusogen bekijken. Iets om aan te denken als je weer eens in de kinderboerderij of dierentuin bent…

Een gedachte over “Monster”

Wat vind jij?