Mezelf vs. me zelf

In het Nederlands spel je meer woorden aan elkaar dan veel mensen denken. Zo is middellangeafstandsvlucht één woord! En zo is mezelf ook één woord. Maar is me zelf, twee woorden, dan altijd fout?

Waar hebben we het over?

Dit is een TaalTip in de categorie: bijna-dubbelgangers. In dit geval is het verschil in spelling maar een enkele spatie. Toch maakt dat heel wat uit.

Betekenis en gebruik

  • Mezelf is een wederkerend voornaamwoord dat hetzelfde betekent als me, maar dan sterker.
  • Me zelf is een combinatie van het wederkerend voornaamwoord me en het aanwijzend voornaamwoord zelf.

Nu wordt het een beetje technisch. Even opletten dus.

Als je mezelf gebruikt, hoort dat héle woord bij het wederkerende werkwoord (dat is een werkwoord dat begint met zich, zoals zich aankleden). Als je me zelf schrijft, hoort alleen me bij het werkwoord en staat zelf op zichzelf.

Je ziet het verschil als je het wederkerende werkwoord vervangt door een niet-wederkerend werkwoord – dan blijft die zelf uit me zelf (twee woorden) gewoon staan, terwijl mezelf (één woord) helemaal verdwijnt.

Voorbeelden

De volgende zinnen hebben steeds dezelfde opbouw, eerst 2x met een wederkerend werkwoord (zich aanmelden) en dan 2x met een niet-wederkerend werkwoord (meedoen).

Kijk wat er gebeurt met (me)zelf in deze gevallen:

  • Ik heb mezelf aangemeld voor die cursus.
  • Ik heb me zelf aangemeld voor die cursus.
  • Ik heb meegedaan aan die cursus.
  • Ik heb zelf meegedaan aan die cursus.

Even opletten

Eigenlijk is het dus een soort drietrapsraket waarin je steeds meer nadruk legt op het feit dat je iets zelf doet:

  • Ik wil me even voorstellen.
  • Ik wil mezelf even voorstellen.
  • Ik wil me zelf even voorstellen.

Weetje

Let op: mezelf kan óók nog een persoonlijk voornaamwoord zijn, als object in een zin. In dat geval zul je niet snel kiezen voor me of me zelf, maar weer wél voor mij.

Kijk maar:

  • Ik doe dit echt voor mezelf.

Wat vind jij?