Effe snuffe

In die goede oude Middeleeuwen stonk iedereen. Na het opstaan je tanden poetsen, een beetje deo onder de fris geschoren oksels, wat lekkere aftershave – dat was er allemaal niet bij.

Vervolgens ontdekten sommige kruisvaarders, die met de beste oorlogszuchtige bedoelingen naar het Heilige Land vertrokken waren, dat die gekke heidense Arabieren zich wasten en baadden en besprenkelden met allerlei heerlijk luchtende druppels. En ook zij moesten toegeven: dat is toch wel lekker.

Lekker luchtje...
Lekker luchtje…

Toen zij in Europa terugkwamen en aan de buren voorstelden of die zich niet ook eens wilden wassen, werden ze vierkant uitgelachen. Dat nieuwerwetse welriekende gedoe, dat was alleen voor goddeloze imbecielen!

Maar ja, zoals ze zeggen, the rest is history. De nieuwe wijsheid van de hygiëne is als een bulldozer door onze cultuur gegaan, tot op het punt dat we ons nu bijna te vaak wassen en er ontelbare geurtjes zijn waarmee we onze lijven dagelijks in olfactorische paleizen kunnen omtoveren. Alleen al in de webshop van Douglas vind je 172 verschillende cosmeticamerken, waarvan de meeste ook nog meerdere geurlijnen hebben. Met zo’n overdonderend aanbod van neusverwenners moet je er als fabrikant wel iets op verzinnen wil je nog opvallen. En dat doen ze ook. Met taal.

Want die geurtjes hebben de meest uiteenlopende namen. Je hebt bijvoorbeeld klassiekers als Opium (een verslavend middel, Yves Saint Laurent) en No. 5 (numeriek, Chanel). Je hebt Fahrenheit (temperatuur, Dior) en Polo (sport, Ralph Lauren). En je hebt geuren die de naam van een celebrity dragen, zoals Christina Aguilera, Gabriela Sabatini, Naomi Campbell en Kate Moss.

Er is een overdaad aan combinaties van bijvoeglijk naamwoord en zelfstandig naamwoord, zoals Secret Obsession (Calvin Klein), Bright Crystal (Versace), Cool Water (Davidoff) en Premier Jour (Nina Ricci). Ook verwijzingen naar mannelijkheid en vrouwelijkheid zijn troef, met parfumnamen of toevoegingen daaraan in de trant van Homme, Femme, For Him, For Her, etc. En je vindt de nodige referenties aan dingen die verboden, stout of spannend zijn, zoals Trouble (Boucheron), Forbidden Rose (Avril Lavigne) en Le Male Terrible (Jean Paul Gaultier).

Kortom, de mens wil ruiken zoals de mens is. Het hele schouwspel van de condition humaine trekt aan je voorbij bij een kleine excursie in parfumland. Maar ja, het blijven maar druppels, hè. Je moet het allemaal niet te veel “eau sérieux” nemen…

Wat vind jij?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.